RPO: świadkowie za słabo chronieni

Obowiązujące regulacje określające środki ochrony pokrzywdzonych i świadków w sprawach dotyczących przestępczości zorganizowanej są niewystarczające - uważa Rzecznik Praw Obywatelskich. Chodzi o instytucję świadka anonimowego (art. 184 kpk). Pozwala ona tylko na zachowanie w tajemnicy okoliczności umożliwiających ujawnienie tożsamości świadka. Zdaniem RPO jest to ochrona iluzoryczna. Świadek może zostać bowiem zidentyfikowany na podstawie treści zeznań. Niewystarczające rozwiązania zawiera też zarządzenie Komendanta Głównego Policji z dnia 15 lipca 2005 r. w sprawie metod i form ochrony udzielanej przez Policję osobom zagrożonym. Wątpliwości Rzecznik budzi ponadto fakt, iż jest to akt niestanowiący źródła powszechnie obowiązującego prawa i mający charakter niejawny. Zdaniem RPO trzeba by się zastanowić nad tym, czy zakres ochrony świadka (pokrzywdzonego) lub osób mu bliskich, w sprawach dotyczących przestępczości zorganizowanej, w których istnieje realne zagrożenia dla ich życia, zdrowia i wolności, nie powinien być taki sam, jak ten określony w ustawie o świadku koronnym. Ponadto, decyzja o ochronie uczestników procesu oraz niektórych innych osób powinna być podejmowana z urzędu i uwzględniać fakt, że zagrożenie może nie być tylko przejściowe. Rzecznik zwrócił się do szefa resortu sprawiedliwości o wyrażenie opinii w tej sprawie. Impulsem do wystąpienia był dla RPO wniosek Fundacji Przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu - La Strada, skierowany również do Ministra Sprawiedliwości, a dotyczący wątpliwości odnośnie do wspomnianego zarządzenia (RPO-652728-II/10/DK).